23 yaş sevmediğin bir işte çalışıp, mutsuz olmak için küçük bir yaş. Ekim ayında girdiğim işim, bana anksiyete olarak geri döndü.Severek yapıyor olsaydım savaşırdım belki de.Ama biten bir ilişkiyi yürütmek gibiymiş.İki gün sonra, cuma günü 9 günlüğüne her şeyden ve herkesten uzaklaşmaya gidiyorum.İlk defa göreceğim bir şehre sevdiğim insanla gidiyorum.Bu bizim ilk başbaşa tatilimiz.Ve ben, tüm huzursuzluklarımı denize doğru bırakmak istiyorum.Döndüğümde hafiflemiş olmak istiyorum.Sağlığımı daha fazla kaybetmeden işten vazgeçeceğim.Yolumu çizmem lazım.Bunu anladım. 19 Agustos 2014

yuzdedoksansut:

İlk kez sizlerden reblog yapmanızı rica edeceğim.

Bu sabah çöpün yanında iki tane yeni doğmuş kedi bulduk ve bir süre annesinin gelmesini bekledik. Gelen bir kedi olmayınca da kafese koyup veterinere götürdük. Henüz göbek bağları da durmakta. Çok minik oldukları için anne sütü harici içemediklerinden özel toz karışımı ile besliyoruz. Ve yine öğrendik ki tuvaletlerini anneleri o bölgeyi yalamadan yapamıyorlarmış o yüzden ıslak pamuk yardımıyla süt içirdikten sonra çişini yapması için cinsel organını ovuyoruz. Ayrıca yeni doğmuş kediler annelerinin sıcaklığını ve kalp atışını hissetmediklerinde ölebiliyorlarmış, görmüş olduğunuz örtülerin birinin altında sıcak su torbası diğerinde ise tik tak diye ses çıkaran bir saat koyduk.  Şimdilik apartmanda bakıyoruz ancak yaklaşık 1 ay sonra büyümeye başlayacaklar ve içeride yetiştiklerinden çok daha hassas ve korunmasız olacaklar. Benim kedim olduğu için eve alamayacağım ve onları o halde sokağa bırakmak da ölüme terk etmekle eş değer. Yaşamalarını umarak onlara kalıcı bir yuva arıyorum. sabırlı ve az da olsa bakabilecek maddiyata sahipseniz arayın lütfen. Öğrenciliği bittikten sonra başka şehire gideceklere sahiplendirilmeyecektir.

İletişim için mesaj kutumu kullanabilirsiniz. 
Şehir : İzmir

(bthequinn gönderdi)

Tüy olamadım.Galiba suya düştüm çoktan.Ama kuruyamıyorum.

Saclar gitti. Icinden kalpler cikan kahveler icildi. Ayni adam yeniden, yeniden sevildi.

Şükredecek onca şey varken, yaşam incecik bir iplik gibiyken ne için bunca endişe.Kendini bırak artık.İyisin.Doktora ihtiyacın yok.Yazdığı o ilaca yeniden ihtiyacın yok.40 yıl bile çalışsan sana bir şey söyleyecek bir üstün ve sorumlulukların olacak.Bir tüy ol.En fazla suya düşersin.Sonra da çıkıp kurutursun kendini.

Anlık huzurlarım ve huzursuzluklarım.İstanbul’da olmak, işe dönmek. İçim sıkılıyor.Anksiyetem kapımı yeniden çalar korkusuyla dillendirmiyorum.Hayatımı güzel kılanlar var neyse ki.

Kalbimi ağzına kadar sevgiyle doldurdular. 27-28 Temmuz 2014.

Kalp kırmada çok başarılıyım.Yazıklar olsun bana.

(flaneused gönderdi)

Anonim şöyle dedi: temanın ismi nedir

Feather sanırım.

Anonim şöyle dedi: Neden mutsuzsun?

Bunu çok uzun zaman sonra gördüm.Değilim :)